Ludzie biegną, kamienica stoi >> piątek, 15 maja 2009 10:08:44Gdzieś w rynku, obok zgiełku i gwaru,
koło sklepów wielkich – stała kamienica.
Patrzyła i myślała,
zastanawiając się nad tempem ludzkiego życia.
Ludzie gonią ulicami,
wiecznie zabiegani:
Moim panem jest zegarek!
Bieganina – moja pani!
Kamienica kręci dachem,
na taką zniewagę.
Czy ci ludzie są szczęśliwi?
Czy czas mają na zabawę?
Jakaś para zakochana
przy budynku przystanęła.
- Tak już lepiej – rzecze kamieniczka
I decyzję swą powzięła.
Będzie odtąd prosto stała,
byle tylko piękną być.
Niech się ludzie zatrzymają!
Zaczną wreszcie szczęściem żyć!
Cieszyć się z drobniutkich rzeczy,
już nie gonić jak szaleni.
Raz przystanąć koło kamienicy,
tempo życia trochę zwolnić:
przecież są zmęczeni…
Patrząc w zgiełk – kamienica
zaczęła swój plan realizować.
Spytasz, jak jest dzisiaj?
Człowiek umie barwy życia
Żółtym pędzlem przemalować.
Kamienica – ludziom wszystkim
– taką radę daje:
Ten, kto ciągle biega, goni
- nigdy szczęcia nie zaznaje.
Monika W.
komentarze [0]
Aforyzm >> piątek, 15 maja 2009 10:05:58Miłość można porównać do jedzenia, coś co nas obrzydza wyglądem smakuje cudownie.
Ania
komentarze [0]
„Na brzegu rzeki Piedry usiadłam i płakałam”- Paulo Coelho. >> piątek, 15 maja 2009 10:03:17„Na brzegu rzeki Piedry usiadłam i płakałam”- Paulo Coelho. Piękna książka ukazująca, oblicze prawdziwej, głębokiej miłości. Główna bohaterka, młoda kobieta- wyjeżdża ze swojego rodzinnego miasta, aby odwiedzić dawnego przyjaciela. Przy Nim odnajduje swoją drogę, postrzega rzeczy, o których nigdy wcześniej nawet nie myślała; przy Nim, odczuwa „śmieszność oraz bezsensowność” Jej dotychczasowego życia. Ona- jest żywym przykładem człowieka, który osiągnął to co było mu pisane i po pewnym czasie, ulega „procesowi” stabilizacji; ale On jest Jej całkowitym przeciwieństwem, wciąż poznaje życie, uczy się nowych rzeczy i jeździ po całym świecie.
Autor ukazuje nam istotę miłości, prawdziwej, głębokiej; potwierdza na przykładzie dwojga ludzi, stare przysłowie: „Stara miłość nie rdzewieje”.
Książka jest genialna, aby nie rzec: fantastyczna ! Po przeczytaniu jej, każdego człowieka dopada chwila melancholii, moment na przemyślenie całego życia w ciągu krótkiej chwili oraz przemyślenia na temat miłości: „czy spotkała/spotka mnie kiedyś taka miłość, jak głównych bohaterów?”. Większość ludzi po zapoznaniu się z tą, jak i innymi książkami autorstwa Coelho, odkrywają swoje prawdziwe „Ja”.
Polecam zapoznanie się ze wszystkimi książkami Coelho, ponieważ są urzekające od pierwszych kartek oraz mają w sobie jakąś taką magię, która pozwala zapomnieć o całym świecie…
Nikola Czerwik
komentarze [2]
Recenzja książki Małgorzaty Musierowicz- „Sprężyna” >> piątek, 15 maja 2009 10:01:44Sprężyna jest osiemnastym tomem z cyklu Jeżycjady. W „Sprężynie” jak w każdej książce z „Jeżycjady” pojawiają się znane nam postacie, np. Ignacy Borejko, Gabriela Stryba(Borejko),Patrycja Górska(Borejko), Laura Pyziak, Łucja Górska; lecz jak wszyscy wiemy- w każdej nowej publikacji autorki, pojawiają się nowe postacie. W „Sprężynie” jest to Adam Fidelis.
Głównym wątkiem książki są miłosne rozterki Laury, które są poniekąd związane z polonistą Łusi oraz ogrodnictwem „Daglezja”, w Kostrzynie niedaleko domu Pulpecji i Florka.
„Sprężyna”- kolejny bardzo ciekawy tom Jeżycjady, tak mogłabym podsumować recenzję i rozpocząć własną ocenę, ale zrobię to w inny sposób.
Każda powieść P. Musierowicz jest związana z inną problematyką, bohaterowie to z reguły rodzina Borejków, ale też ich znajomi oraz dalsze więzi rodzinne.W opisywanej przeze mnie książki znajdziemy jeden, bogato opisany wątek miłosny, który jest niezwykle zagmatwany. Wszelkie publikacje Pani Małgorzaty są w bardzo dobry sposób podsumowywane w następnych tomach.Moim zdaniem, każda książka jest równie ciekawa co poprzednia lub następna z cyklu. Są tak wspaniałe, że aż nie ma słów aby je godnie opisać.
Serdecznie polecam powieści P. Musierowicz i zapraszam do czytania recenzji innych książek.
Nikola Czerwik
komentarze [0]
Michael i Upadli >> piątek, 3 kwietnia 2009 09:10:49Wysoko ponad obłokami
Archanioł o skrzydłach płomiennych
Myślał świętej księgi kartami,
By zrozumieć demonów zmiennych
Naturę, co jak trawy kłosa
Pod dmuchnięciem diabelskiej władzy
Zdradzając świetliste niebiosa
Chylą się ku ziemi, ku sadzy,
By ubrać pióra nieczystości
I wciąż upadać niżej, niżej
Tkając szatańskie zawiłości
Intryg przeciwko duchom wyżej
Przypomniał sobie ów Michael
Jak to wojsko Boskie zgromadził
Gdy u boku jego Rafael
Gdy zastępy Pańskie prowadził
Wspomniał buntów anielich czasy
Skrzące się miecze archaniołów
Szelest piór, skrzydeł całe masy
Bitwę na dnie ziemskich padołów
Na skale złotooki anioł
Spogląda, gdzie biali skrzydlaci
Tam, skąd zbliża się mroczny żywioł…
Ale on odwagi nie traci
Duma. Jak cenna jest dla niego?
Wyroków Pana srebrne ostrze
Trzymał on dnia buntu owego
Wiedząc, że jutro już je otrze
„Panie, któryś nas umiłował…
Niech upadłych aniołów szpony
Chybią nas, by każdy żałował
Że zbudził uśpione dzwony
Smutku Twego i Gniewu Twego”
Tak wołając Mika’il* dzielny
Poczuł moc stworzyciela swego
Poczuł, że cios jego będzie celny
I tak anioł płomiennoskrzydły
Zrozumiał, jak wszyscy anieli
Jeśli słuszne racje ich wiodły
Bóg zawsze pomocy udzieli
[*Mika'il - arab. Michael]
komentarze [0]
Recenzja książki Małgorzaty Musierowicz- „Sprężyna” >> piątek, 3 kwietnia 2009 09:08:54Sprężyna jest osiemnastym tomem z cyklu Jeżycjady. W „Sprężynie” jak w każdej książce z „Jeżycjady” pojawiają się znane nam postacie, np. Ignacy Borejko, Gabriela Stryba(Borejko),Patrycja Górska(Borejko), Laura Pyziak, Łucja Górska; lecz jak wszyscy wiemy- w każdej nowej publikacji autorki, pojawiają się nowe postacie. W „Sprężynie” jest to Adam Fidelis.
Głównym wątkiem książki są miłosne rozterki Laury, które są poniekąd związane z polonistą Łusi oraz ogrodnictwem „Daglezja”, w Kostrzynie niedaleko domu Pulpecji i Florka.
„Sprężyna”- kolejny bardzo ciekawy tom Jeżycjady, tak mogłabym podsumować recenzję i rozpocząć własną ocenę, ale zrobię to w inny sposób.
Każda powieść P. Musierowicz jest związana z inną problematyką, bohaterowie to z reguły rodzina Borejków, ale też ich znajomi oraz dalsze więzi rodzinne.W opisywanej przeze mnie książki znajdziemy jeden, bogato opisany wątek miłosny, który jest niezwykle zagmatwany. Wszelkie publikacje Pani Małgorzaty są w bardzo dobry sposób podsumowywane w następnych tomach.Moim zdaniem, każda książka jest równie ciekawa co poprzednia lub następna z cyklu. Są tak wspaniałe, że aż nie ma słów aby je godnie opisać.
Serdecznie polecam powieści P. Musierowicz i zapraszam do czytania recenzji innych książek.
Nikola Czerwik
komentarze [0]
„Na brzegu rzeki Piedry usiadłam i płakałam”- Paulo Coelho >> piątek, 3 kwietnia 2009 09:07:59„Na brzegu rzeki Piedry usiadłam i płakałam”- Paulo Coelho. Piękna książka ukazująca, oblicze prawdziwej, głębokiej miłości. Główna bohaterka, młoda kobieta- wyjeżdża ze swojego rodzinnego miasta, aby odwiedzić dawnego przyjaciela. Przy Nim odnajduje swoją drogę, postrzega rzeczy, o których nigdy wcześniej nawet nie myślała; przy Nim, odczuwa „śmieszność oraz bezsensowność” Jej dotychczasowego życia. Ona- jest żywym przykładem człowieka, który osiągnął to co było mu pisane i po pewnym czasie, ulega „procesowi” stabilizacji; ale On jest Jej całkowitym przeciwieństwem, wciąż poznaje życie, uczy się nowych rzeczy i jeździ po całym świecie.
Autor ukazuje nam istotę miłości, prawdziwej, głębokiej; potwierdza na przykładzie dwojga ludzi, stare przysłowie: „Stara miłość nie rdzewieje”.
Książka jest genialna, aby nie rzec: fantastyczna ! Po przeczytaniu jej, każdego człowieka dopada chwila melancholii, moment na przemyślenie całego życia w ciągu krótkiej chwili oraz przemyślenia na temat miłości: „czy spotkała/spotka mnie kiedyś taka miłość, jak głównych bohaterów?”. Większość ludzi po zapoznaniu się z tą, jak i innymi książkami autorstwa Coelho, odkrywają swoje prawdziwe „Ja”.
Polecam zapoznanie się ze wszystkimi książkami Coelho, ponieważ są urzekające od pierwszych kartek oraz mają w sobie jakąś taką magię, która pozwala zapomnieć o całym świecie…
Nikola Czerwik
komentarze [0]
Małe co nieco, z repertuaru kinowego, czyli filmowy hit: High School Musical 3. >> poniedziałek, 3 listopada 2008 20:09:27
High School Musical 3: Ostatnia Klasa- jak sam tytuł wskazuje, jest to trzecia część bardzo popularnego filmu/musicalu dla nastolatków(i nie tylko.) Reżyser ukazuje nam dalsze losy Troja i Gabrielli, jak i całej reszty bohaterów. „Ostatnia Klasa” od poprzednich części rożni się tym, że najpierw została ukazana w kinach(premiera miała miejsce 24 października), a w późniejszym czasie jego „powtórki” będą puszczane na kanale Disney Chanel, która zajmuje się produkcją.
Zmagania postaci, dotyczą balu maturalnego, trudnego wyboru szkoły policealnej… Film jest niezwykle „obfity” w piosenki(dlatego zachęcam tutaj do kupna soundtracku, który sama posiadam). Pojawiają się nowe zabawne postacie. Bywają momenty, gdzie cała sala kinowa zaśmiewa się do łez, a także gdy najwrażliwsze osoby, płaczą, np.: gdy Gabriella, musi wyjechać i być może nie będzie jej na balu maturalnym.
Gorąco polecam ten film, wszystkim, bez względu na to,
czy ktoś nie oglądał dwóch poprzednich części,
czy być może oglądał.
komentarze [3]
"Oskar i Pani Róża" >> czwartek, 16 października 2008 00:08:00„Oskar i Pani Róża”, autorstwa Érica -Emmanuela Schmidta, piękna książka, obrazująca ostatnie dni życia, umierającego na białaczkę- Oskara. Oskar, jest małym, dziesięcioletnim i niewierzącym (jak również jego rodzice) w Boga chłopcem, aż do poznania tajemniczej Pani Róży. Pani Róża, „przeterminowana” wolontariuszka szpitalna, „stara kumpela Pana Boga”, była zapaśniczką, ale przede wszystkim błyskotliwą i radząca sobie w każdej sytuacji, osobą. Pani Róża, czyli Ciocia Róża (jak nazywa ją Oskar), ukazała chłopcu to, co jest najważniejsze w życiu; nawróciła go do Boga, przekonując aby Oskar, pisał do Niego listy. ... Mimo, że jest to książka, której akcja zaczyna i kończy się w szpitalu, wcale nie jest pozbawiona humoru, wręcz zawarte są w niej błyskotliwe myśli. Jednakże, jak w każdej tego typu książce; ta ukazuje nam jak ważne jest życie, że każdy kolejny dzień życia, może być tym ostatnim…Serdecznie polecam tę książkę dla osób, które jeszcze nie rozumieją wartości życia; jednak i dla wszystkich osób, ta powieść jest mądrym i wzruszającym przesłaniem.
Nikola
komentarze [2]
Carrie Karasyov&Jill Karman- „Słodko- gorzka szesnastka.” >> piątek, 19 września 2008 11:47:18Ciekawa powieść, ukazująca życie oraz relacje trzech różnych dziewczyn, uczęszczających do renomowanego liceum o nazwie: Tate, w Nowym Jorku.
Laura Finnegan, jedna z naszych bohaterek, uczennica Tate, tylko z powodu stypendium, jest niezwykle inteligentna, lubi się uczyć, a ponadto ma wielki talent do projektowania i szycia własnych ubrań. Jej rodzice, pracują na uniwersytecie i nie jest, tak jak każda dziewczyna z jej towarzystwa, tzw. „dzieckiem z milionami na koncie”.
Whitney Blake- najlepsza przyjaciółka Laury, jak również jej zupełne przeciwieństwo, bogata, twardo stąpająca po ziemi, pewna siebie osoba o prestiżowym pochodzeniu. Praktycznie rzecz biorąc, Whitney to ideał.
Sophie Mitchum- nowa dziewczyna w szkole, a wkrótce przyjaciółka naszych bohaterek. Troszkę zarozumiała, lecz sympatyczna dziewczyna, znająca „tylee sław.”
W tym roku, dziewczyny obchodzą szesnaste urodziny i każda młoda dam z Tate, pragnie urządzić najlepsze przyjęcie urodzinowe, tzw. „Słodką Szesnastkę”, aby przyćmić inne imprezy koleżanek.
Świetna książka, ukazuje konflikty w miłości i przyjaźni oraz ich rozwiązania.
Polecam, tę niezwykle wciągającą lekturę.
Nikolakomentarze [2]
Klubowa reaktywacja! >> poniedziałek, 15 września 2008 10:58:56Wakacje już się skończyły i wszyscy już zapewne to odczuli.
Razem z rokiem szkolnym przydałoby się ponownie przywitać nasz Klub Młodego Literata.
Nadsyłacie wasze prace na:
klub-literata-gim18@wp.pl
komentarze [0]
Ewa Nowak- Lawenda w chodakach >> wtorek, 27 maja 2008 15:01:41Powieść jest 4 tomem serii napisanej przez Ewę Nowak.
Akcja ksiązki rozgrywa się w czasie przedwakacyjnym, powoli zmierzając do słonecznego i przyjemnego lata. Dwie pary: zaręczeni Kuba i Magda (o początkach ich miłości jest książka: „Wszystko, tylko nie mięta”) oraz Wiktor i Damroka, (o ich poznaniu się jest powieść: „Diupa”) którzy z kolei dopiero co poznają siebie, swoje obyczaje oraz marzenia. Bohaterowie (czyli wyżej wymienione pary) wybierają się na podróż po Europie, która (chociaż sami jeszcze nie wiedzą) zaprocentuje na ich znajomości. Zakłopotania, zgrzyty, problemy, trudne pytania- z tymi sprawami będą borykać się nasi (z wcześniejszych tomów) znajomi. Nasze pary, aby dalej być razem, kochać się, przyjaźnić, czy też rozumieć swoją drugą połówkę, będą musieli odpowiedzieć sobie na pytania takie jak:
- Co to właściwie znaczy być razem?
- Czego wolno nam wymagać od osób, które kochamy?
- Jak być uczciwym wobec samego siebie? (czego przykładem będzie Damroka, dziewczyna Wiktora)
- Jak omijać uczuciowe pułapki, które zastawiają na nas inni ludzie?
I wiele innych pytań, problemów. O nich przeczytacie w tej wspanialej książce.
Gorąco polecam.
Nikola Czerwik
komentarze [3]
Ewa Nowak- Krzywe 10 >> wtorek, 27 maja 2008 14:39:52"Krzywe 10" - jak wskazuje sam tytuł książki Krzywe jest to miejscowość na Mazurach, gdzie tym razem zabiera nas autorka powieści. Mądra książka opowiadająca o grupie młodzieży, która wybiera się na wakacje - na Mazury. Kilkoro bohaterów: Dominika, Alicja, Hadrian, Michał i Witek oraz wiele innych znajomych (zamieszkujących Krzywe); boryka się z różnymi problemami. Przedstawia spojrzenie na świat od strony każdego z naszych bohaterów. Nadgorliwi rodzice, przyjaciele, miłości (w niektórych przypadkach jest jej brak, dlatego trzeba udawać), prawda czy kłamstwo oraz multum innych spraw.
Zachęcam do przeczytania tej niezwykle interesującej książki.
Nikola Czerwik
komentarze [0]
Mitch Albom - „Niezapomniana lekcja życia. Wtorki z Morriem” >> wtorek, 15 kwietnia 2008 13:41:07Każdy w swoim życiu styka się z osobą, która uczy nas jak postępować, co robić w trudnej sytuacji. Może to być rodzic, babcia, a może nauczyciel z którym najlepiej się dogadujemy. Mitch Albom stworzył poruszającą książkę pod tytułem „Niezapomniana lekcja życia. Wtorki z Morriem”. Mogę zagwarantować, że dla każdego będzie ona niezapomniana.
Popularny dziennikarz sportowy – Mitch Albom, kiedy uczył się na Uniwersytecie w Waltham poznał profesora Morriego Schwartz’a. Jeśli miał jakiś problem, zawsze mógł zwrócić się do swojego nauczyciela. Wiedział, że go nie wyśmieje, wręcz zrobi wszystko żeby pomóc i doradzić. Byli prawdziwymi przyjaciółmi.
Po dwudziestu latach od skończenia szkoły, Mitch postanowił odwiedzić swojego dawnego profesora. Nie mógł dać sobie rady z pracą, miłością, a pamiętał dobrze, że dla jego nauczyciela takie wartości były najważniejsze. Morrie jednak był nieuleczalnie chory. Miał raka. Z każdym dniem stawał się coraz słabszy. Mógł jednak liczyć na swojego dawnego ucznia, który postanowił przyjeżdżać co wtorek, bo tylko we wtorek miał czas na dość długą podróż. Nauka życia rozpoczęła się od początku. Dzięki umierającemu nauczycielowi, Mitch dowiedział się m.in. że „Miłość to jedyna rozsądna postawa działania” i że najważniejsi na świecie są ludzie, a nie rzeczy martwe, bo tych drugich „do grobu nie wezmę”. Zdążyli spotkać się jedynie czternaście razy.
Cała książka jest bogata w wartościowe przemyślenia o życiu i o śmierci. Dotyczy każdego z nas. Warto zatrzymać się na chwilę i przemyśleć swoje postępowanie. A ta lektura w zupełności nam w tym pomoże.
Tysia
komentarze [15]
Recenzja książki Ewy Nowak "Michał Jakiśtam" >> czwartek, 10 kwietnia 2008 11:56:04Książka jest typową powieścią dla nastolatków, jednak dorośli, aby zrozumieć lepiej świat problemów nastolatków, również mogliby ją przeczytać.
Główną bohaterką jest Edyta, zwykła szesnastolatka z prawdziwymi problemami. Jest córką bardzo wymagającego i surowego ojca, nie znoszącego sprzeciwu toteż, obie panie, zarówno matka, jak i córka są w pewien sposób pokrzywdzone. Edyta jest mieszkanką Łomży, ale z dnia na dzień (przez kolegę i surowość jej ojca) musi opuścić swoje miejsce zamieszkania. Przeprowadza się do Warszawy, gdzie u wujostwa ma na pewien czas zamieszkać i chodzić do tamtejszej szkoły (co oczywiście ma być surową karą wymierzoną przez ojca). Dziewczyna na początku opowieści nie za bardzo radzi sobie w stolicy, nie aklimatyzuje się u Gwidoszów (którzy jak okazuje się, bezstresowo wychowują swoje dzieci i mają zupełnie inne obyczaje niż rodzice bohaterki), ani w szkole (gdzie jest wyśmiewana i nazywana wieśniaczką). Jednak jak to w życiu i w książkach bywa, Edyta poznaje chłopaka, a nawet kilku chłopców zainteresowanych jej wdziękami. W tym momencie akcja zaczyna się rozwijać i książkę wręcz się pochłania, nie mogąc przestać czytać. Jeśli chcecie wiedzieć więcej, to przeczytajcie tą interesującą książkę. Serdecznie polecam.
Nikola
komentarze [3]
Vonpr